غزل شمارهٔ ۲۸۳ فیض کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره زیبایی و جذابیت یک دختر است که با اشارات به چشمان و ابروهایش تأثیر عمیقی بر دیگران می‌گذارد. به توصیف قد و قامت او پرداخته و تأکید می‌کند که زیبایی‌اش بر گل‌ها و درختان ناز می‌کند. شاعر بیان می‌کند که هر کسی دل‌باخته چهره‌اش شود، عقل و ایمانش را از دست می‌دهد. تیر مژگانش چون کمان ابروهایش به سوی دل‌باختگان پرتاب می‌شود و غمزۀ او تأثیر شگرفی بر روی عشق و احساسات افراد دارد. در نهایت، شاعر به آن دختر می‌گوید که غمزه‌اش نباید به سوی هر ناپاک‌دلی برود و هرگاه کسی او را ببیند، از کار و زندگی خود منحرف می‌شود.