غزل شمارهٔ ۴۶۴ فیض کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به تفکر در مورد جدایی و وصال معشوق می‌پردازد. او از روشنایی و زیبایی عشق صحبت کرده و به دلتنگی خود از دوری معشوق اشاره می‌کند. شاعر می‌خواهد که معشوق با ظهور خود، دل او را روشن کند و از درد جدایی بکاهد. او همچنین به زندگیِ پر از نوسان عشق اشاره می‌کند که گاهی خوشی و گاهی اندوه را در بر دارد. به همین خاطر، شاعر توصیه می‌کند تا از زندگی عاشقانه لذت برده و به دنبال وصال دائمی باشد، هر چند که خود را هنوز شایسته آن نمی‌داند.