غزل شمارهٔ ۴۷۶ فیض کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، یک رند (دست‌فروشی) در میکده به پاکبازان می‌گوید که حقیقت را از او بپرسند. او بر این نکته تأکید می‌کند که جز ذات خداوند، هیچ چیز دیگری وجود ندارد و باید از وابستگی‌های دنیوی بگذریم. صحبت از عشق و فنا در اینجا مطرح می‌شود و اشاره می‌کند که هر کس که به حقیقت برسد، زنده و جاودان خواهد بود. اگر فقیهی به این مطالب پی ببرد، باید به او تبریک گفت. در نهایت، اشاره به فیض و بزرگی خداوند و تأثیر سخن او بر دل‌هاست.