غزل شمارهٔ ۴۷۹ فیض کاشانی
فیض کاشانی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
بغم خوردن بنه دل شاد میباش
خدا را بندهٔ آزاد میباش
هوا را پشت پا زن خاک ره شو
تهی دست از جهان چون باد میباش
بر افکندگان افکندگی کن
بر سنگین دلان فولاد میباش
خلیل حق چه بینی شو ذبیحش
بنمرودی رسی شداد میباش
چو بینی موسی میباش هرون
و گر فرعون ذوالاوتاد میباش
بعاد ار بگذری میباش صرصر
چو برخوردی بهودی هاد میباش
بیا شاگردی آل نبی کن
جهانرا سربسر استاد میباش
از ایشان گیر تعلیم قواعد
پس آنگه صاحب ارشاد میباش
خدا را بندگی کن در همه حال
چو فیض ازهر دو کون آزاد میباش
اگر خواهی رهی سوی حقایق
رسوم شرع را منقاد میباش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به افرادی توصیه می‌کند که در زندگی خود شاد و آزاد باشند و از وابستگی‌های دنیوی دل بکنند. شاعر با اشاره به خداوند، تکیه بر بندگی واقعی و دوری از دنیا را بیان می‌کند. او همچنین به پیامبران و شخصیت‌های مذهبی چون موسی و خلیل (ابراهیم) اشاره می‌کند و از خواننده می‌خواهد که از آن‌ها درس بگیرد و به دنبال حقیقت و دانش باشد. در نهایت، تأکید بر پیروی از اصول دینی و درک عمیق‌تر از زندگی و هستی است.