غزل شمارهٔ ۵۵۷ فیض کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به فردی توصیه می‌کند که از جستجوی نام و ننگ بگذرد و به راه عقل و خرد قدم بگذارد. شاعر تاکید می‌کند که سنت‌های ناپسند و احمقانه را رها کند و مسیر روشن و همواری را انتخاب کند که در آن نه موانع وجود دارد و نه جنگی. او به انسان می‌گوید که باید از دنیا به اندازه نیاز و نه بیشتر بهره‌مند شود تا بار زندگی بر دوش او سنگین نشود. در نهایت، شاعر توضیح می‌دهد که اگر فرد این نکات را درک کند، به حقیقتی بزرگ دست خواهد یافت و در غیر این صورت، خالی از درک و عقل خواهد ماند.