غزل شمارهٔ ۶۳۰ فیض کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره احساسات متضاد شاعر نسبت به معشوق است. شاعر از شیرینی و تلخی عشق صحبت می‌کند و تجربه‌های متفاوت خود را با معشوق بیان می‌کند. گاهی از عشق و لطف او لذت می‌برد و گاهی نیز از قهر و جدایی رنج می‌کشد. هیچ‌کدام از حالات عشق او، او را از محبوبش جدا نکرده و در نهایت، تمام توجه و آرزوی او به وصال معشوق معطوف است. شاعر می‌گوید که حتی در روز و شب هیچ چیز برایش مهم‌تر از وصال معشوق نیست و از درد جدایی رنج می‌برد.