غزل شمارهٔ ۶۷۷ فیض کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از سفر و دوری از دیاری که در آن زندگی می‌کرده سخن می‌گوید. او به غم‌ها و مشکلاتی که در آنجا تجربه کرده اشاره می‌کند و می‌گوید هیچ‌کس به آن‌ها کمک نکرده است. دلشکسته و ناامید به دیاری دیگر رفته‌اند، بدون آنکه خوشی و شادی را تجربه کنند. همچنین به عدم محبت و توجه از سوی محبوبش اشاره می‌کند و بیان می‌کند که در این سفر هیچ دستاوردی نداشتند. در پایان، شاعر از اینکه هنوز هوشیار هستند و از این وضعیت با خبرند، شکرگزاری می‌کند.