غزل شمارهٔ ۶۹۹ فیض کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از عشق و آرزوی وصال معشوق می‌گوید. او روزها و شب‌ها در جستجوی معشوق است و حس و حال شوق و غم او را توصیف می‌کند. در هر گوشه از زندگی‌اش، در ذهن و دلش، یاد و خاطره معشوق را مرور می‌کند و به دنبال او می‌گردد. شاعر به شدت تحت تأثیر زیبایی و حضور معشوق است و در غم او به عبادت و دعا می‌پردازد. به طور کلی، شعر بیانگر احساسات عمیق عاشقانه و longing (دلتنگی) برای وصال است.