غزل شمارهٔ ۸۸ فیض کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تفکر و احساسات عاشقانه اشاره دارد. شاعر به عشق و درد و رنجی که با آن همراه است، می‌پردازد و می‌گوید که عشق را قبول دارد و از آن نمی‌خواهد رهایی یابد. او به زیبایی رابطه‌ای که با معشوقش دارد و اینکه تمام زندگی و عمرش به عشق او وابسته است، اشاره می‌کند. همچنین او تأکید می‌کند که دنیای بیرونی و تاریکی روزش به هیچ وجه نمی‌تواند از عشق پاک او کم کند. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که عشق برای او امری ضروری و غیرقابل چشم‌پوشی است و نباید در مورد آن بی‌تفاوت بود.