غزل شمارهٔ ۸۸۶ فیض کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر از حبیبی به بیان احساسات عاشقانه و درخواست وفاداری معشوق می‌پردازد. شاعر از معشوق می‌خواهد که در محبت و ارتباط با او دریغ نکند و به او توجه کند. او به وعده‌های وصالی که داده شده اشاره می‌کند و می‌گوید که شب یلدا و فراق او را کلافه کرده است. همچنین به شدت عشق و شوق خود به معشوق اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که در عشق باقی بماند و به وعده‌های خود وفادار باشد. شاعر میان عشق و آتش درونی‌اش تضاد ایجاد می‌کند و به زیبایی عشق و بهشت اشاره می‌کند و در نهایت از معشوق می‌خواهد که به عهد عشق وفا کند.