رباعی شمارهٔ ۱۰ فیض کاشانی
فیض کاشانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای فیض بسی موعظه گفتی به عبث
در گوش نکردی در و سفتی به عبث
نوری بدل کسی نمی‌بینم من
بس خانه تاریک که رفتی به عبث
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به بی‌فایدگی سخنان نیکو و موعظه‌هایی که به دیگران می‌زند اشاره می‌کند. او می‌گوید که هیچ‌کس به این نصیحت‌ها توجه نمی‌کند و در نتیجه، تلاش‌ها بی‌ثمر به نظر می‌رسند. شاعر همچنین به تاریکی و درخشش نوری که از دیگران نمی‌بیند اشاره کرده و این موضوع را به عدم تغییر و تحول در زندگی‌ها مرتبط می‌داند.