رباعی شمارهٔ ۳۵ فیض کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر در مورد غرق شدن در گفتگوها صحبت می‌کند و از شنیدن و فهمیدن سخنان مختلف می‌گوید. اما زمانی که به حقیقت نزدیک می‌شود و دیگران را در کنار خود نمی‌بیند، به خود پاسخ می‌دهد و به خود می‌اندیشد. این نکته نشان‌دهنده این است که در لحظات تنهایی و مواجهه با حقیقت، انسان به درک عمیق‌تری از خود و دنیایAround می‌رسد.