رباعی شمارهٔ ۴۱ فیض کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر از دوستش می‌خواهد که بیاید و در میخانه گرد هم جمع شوند. آن‌ها قصد دارند به میگساری بپردازند و پیمانی که با خود بسته‌اند، بشکنند. شاعر می‌گوید دل و جان خود را در عشق و زیبایی‌های ساقی می‌گذارد و از لذت‌های جوانی و عاشقانه بهره‌مند می‌شود.