رباعی شمارهٔ ۳۷ فیض کاشانی
فیض کاشانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
کو همت عالئی که تا پست شوم
کو نیستی ز خویش تا هست شوم
کی میگذرد به عاقلی عمر عزیز
ای عشق بیار باده تا مست شوم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر longing و جستجوی شاعر برای عشق و شادی است. شاعر از تلاش خود برای رسیدن به جایگاهی عالی سخن میگوید و از نبود عشق در زندگیاش احساس تنهایی میکند. او به نگرانی از گذر عمر و اهمیت لحظات زندگی اشاره دارد و میخواهد با نوشیدن شراب عشق، به حالت مستی و خوشی برسد.