نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۳۷ فیض کاشانی

فیض کاشانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

کو همت عالئی که تا پست شوم

کو نیستی ز خویش تا هست شوم

کی می‌گذرد به عاقلی عمر عزیز

ای عشق بیار باده تا مست شوم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر longing و جستجوی شاعر برای عشق و شادی است. شاعر از تلاش خود برای رسیدن به جایگاهی عالی سخن می‌گوید و از نبود عشق در زندگی‌اش احساس تنهایی می‌کند. او به نگرانی از گذر عمر و اهمیت لحظات زندگی اشاره دارد و می‌خواهد با نوشیدن شراب عشق، به حالت مستی و خوشی برسد.