نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

توبه آدم و قبول آن فیض کاشانی

فیض کاشانی / قصاید / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

آدم قبول کرد و دگر توبه تازه کرد

از روی عجز و گفت که اغفر ذنوبنا

پس نام مصطفا به زبان راند و مرتضی

آنگاه نام فاطمه آن زبدة النسا

نام حسن بگفت و حسین و شمردشان

تا چارده تمام شد از آل مصطفا

حق نیز لطف کرد و نوازش نمود و باز

بودش به جای خویش و فزودش در اصطفا

آنچش ز راه برد هم آن راهبر شدش

زانجا که در دخالت از آنجا شدش دوا

کردش خلیفه خود و تعلیم او نمود

اسماش با مظاهر از عرش تا ثرا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

آدم (ع) پذیرفت و با حالتی humbled و عجز از خداوند طلب بخشش کرد. او نام پیامبر (ص)، امیرالمؤمنین (ع)، و فاطمه (س) را بر زبان آورد و سپس نام حسن (ع) و حسین (ع) را هم ذکر کرد تا به تعداد چهارده نفر از اهل بیت پیامبر (ص) رسید. خداوند نیز به او لطف کرد و مقامش را افزایش داد. او که از راه گم شده بود، با هدایت خدا دوباره به راه راست بازگشت. در نهایت، خداوند او را به عنوان خلیفه خود منصوب کرد و علم و دانش را به او آموخت.