شمارهٔ ۱۰۶ فیض کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به نسیم شمال خوش‌آمد می‌گوید و از آن می‌خواهد که بوی وصال معشوق را به او برساند. او از دوستش می‌خواهد که نشانی از مهد و منزل او و احوال دوستانش بدهد. شاعر در مورد عشق و شوقی که در دل دارد صحبت می‌کند و معتقد است که هیچ چیز نمی‌تواند بر محبّت او نسبت به محبوبش تأثیری بگذارد. در نهایت، او از صبوری در غم دوری دوست و ناله عاشقان سخن می‌گوید و می‌فهماند که این ناله‌ها نیز شیرین است.