شمارهٔ ۲۷ فیض کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به دعا و طلب کمکی از خداوند می‌پردازد تا صاحب امامت دوباره ظهور کند و او را از غم و مشکلات نجات دهد. شاعر آرزو دارد که خاک راه یار غایب بیفتد تا او را در منزلگاهش بیابد. او از مشکلات و موانعی که در زندگی‌اش وجود دارد، می‌نالد و می‌گوید که عشق به خدا در دل او موج می‌زند. او به فضایل و رحمتی که خداوند به انسان‌ها ارزانی داشته اشاره می‌کند و بر این نکته تاکید می‌کند که بدون حجت الهی، کارها در جهان به درستی پیش نمی‌رود. شاعر یادآور می‌شود که ظلم و نافرمانی دشمنان خدا، سبب دوری فیض الهی شده است و در پایان به غم و رنجی که از این ناحیه به او رسیده است، اشاره می‌کند.