شمارهٔ ۵ فیض کاشانی
فیض کاشانی / غزلیات / وزن: فعلات فاعلاتن فعلات فاعلاتن (رمل مثمن مشکول)
به ملازمان مهدی که رساند این دعا را
که به شکر پادشاهی ز نظر مران گدا را
ز فریب دیو مردم، به جناب او پناهم
مگر آن شهاب ثاقب نظری کند سها را
چو قیامتی دهد رو که به دوستان نمائی
برکات مصطفی را، حرکات مرتضی را
تو بدان شمائل و خو که ز جد خویش داری
به جهان در افکنی شور، چو کنی حدیث ما را
دل دشمنان بسوزی چو عذار برفروزی
تن دوستان سراسر، همه جان شود خدا را
چه شود اگر نسیمی ز در تو بوی آرد
به پیام آشنائی بنوازد آشنا را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این دعا به ملازمان مهدی (عج) رسیده است و در آن خواسته شده که به خاطر شکرگزاری از سلطنت الهی، به گدایی توجه نشود. شاعر از خداوند می‌خواهد که او را از فریب شیطان نجات دهد و به او نظری عنایت کند. او به قیامتی اشاره می‌کند که در آن برکات پیامبر اسلام و حرکات امام علی (ع) به دوستانش نمایان خواهد شد. شاعر به خوبی‌های خویش در دنیای پر شور اشاره می‌کند و این‌که دل دشمنان خواهد سوخت و دوستانش به شدت تحت حمایت الهی قرار خواهند گرفت. در پایان، از بوی خوشی که ممکن است از او به مشام برسد یاد می‌کند و بیان می‌کند که چگونه آشناها می‌توانند از پیام‌های او بهره‌مند شوند.