نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۸ فیض کاشانی

فیض کاشانی / غزلیات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

تو را امام ز اعدا خدا نگه دارد

فرشته‌‏ات به دو دست دعا نگه دارد

ز دیده خواه نهان باش و خواه عیان

خدات در همه حال از بلا نگه دارد

صبا به درگه او گر دل مرا بینی

ز روی لطف بگویش که جا نگه دارد

ز درد دوست نگویم حدیث جز با دوست

که آشنا سخن آشنا نگه دارد

سر و زر و دل و جانم فدای مهدی باد

که حقِّ خدمت اهل وفا نگه دارد

غبار راه گذارش نشان دهید که فیض

به یادگار نسیم صبا نگه دارد

خرد ز فتنه آخر زمان حذر فرمود

ز دست بنده چه خیزد خدا نگه دارد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به دعا و طلب نگهداری از امام مهدی و سلامتی او اشاره دارد. شاعر از خداوند می‌خواهد که او را از دشمنان محافظت کند و فرشته‌اش را به دعا و کمک فرا خواند. همچنین، شاعر اشاره می‌کند که باید از درد و مشکلات با دوستان صحبت کرد و وفاداری به امام و اهل وفا را ارج می‌نهد. در انتها، او به هشداری درباره فتنه‌های آخر زمان اشاره می‌کند و از خداوند می‌خواهد که او را در این شرایط حفظ کند.