شمارهٔ ۷۸ فیض کاشانی
فیض کاشانی / غزلیات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
تو را امام ز اعدا خدا نگه دارد
فرشتهات به دو دست دعا نگه دارد
ز دیده خواه نهان باش و خواه عیان
خدات در همه حال از بلا نگه دارد
صبا به درگه او گر دل مرا بینی
ز روی لطف بگویش که جا نگه دارد
ز درد دوست نگویم حدیث جز با دوست
که آشنا سخن آشنا نگه دارد
سر و زر و دل و جانم فدای مهدی باد
که حقِّ خدمت اهل وفا نگه دارد
غبار راه گذارش نشان دهید که فیض
به یادگار نسیم صبا نگه دارد
خرد ز فتنه آخر زمان حذر فرمود
ز دست بنده چه خیزد خدا نگه دارد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به دعا و طلب نگهداری از امام مهدی و سلامتی او اشاره دارد. شاعر از خداوند میخواهد که او را از دشمنان محافظت کند و فرشتهاش را به دعا و کمک فرا خواند. همچنین، شاعر اشاره میکند که باید از درد و مشکلات با دوستان صحبت کرد و وفاداری به امام و اهل وفا را ارج مینهد. در انتها، او به هشداری درباره فتنههای آخر زمان اشاره میکند و از خداوند میخواهد که او را در این شرایط حفظ کند.