شمارهٔ ۹۶ فیض کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی شوق و عشق صحبت می‌کند. شاعر با ابراز احساسات عمیق خود، به غم و شوقی که در ارتباط با معشوق دارد، اشاره می‌کند. او می‌گوید که هیچ کس نتوانسته است به اندازه‌ی او از این عشق بگوید و هیچ کس اشک‌هایش را به خاطر فراق محبوبش نریخته است. شاعر همچنین به مقام خود در پیشگاه معشوقی اشاره می‌کند و از او می‌خواهد تا او را به عنوان بنده‌اش بپذیرد. در نهایت، حافظ بیان می‌کند که شعرش در وصف دیگری غیر از محبوبش، درست نیست و همگان بهتر است به عشق او توجه کنند.