نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۷۲ فضولی

فضولی بغدادی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

طعنه اغیار بهر یار می باید کشید

یار باید طعنه اغیار می باید کشید

هیچ یاری بی جفای طعنه اغیار نیست

بهر یک گل محنت صد خار می باید کشید

هیچ مقصودی میسر نیست بی آزار دل

بهر هر مقصود صد آزار می باید کشید

تا بدست آرد مسافر از منافع اندکی

در سفرها محنت بسیار می باید کشید

دیدن آغیار با یارست نوعی از بلا

عاشقان را این بلد ناچار می باید کشید

ترک کار عاشقی باید گرفتن بعد ازین

چند سرگردانی این کار می باید کشید

گر میسر هم شود عشاق را دیدار یار

انتظار وعده دیدار می باید کشید

محنت عالم فضولی کرد ما را تنگدل

پا ازین ویرانه خونخوار می باید کشید

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به سختی‌ها و رنج‌های عشق و انتظار اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که برای رسیدن به یک رابطه عمیق، باید به طعنه‌ها و رنج‌های دیگران تن داد. هیچ رابطه‌ای بدون مشکلات و آزردگی‌های ناشی از اطرافیان ممکن نیست. شاعر به اهمیت تحمل این سختی‌ها برای دستیابی به عشق و مقاصد دل اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که سفر عاشقی نیازمند صبر و تحمل بسیار است. در نهایت، او بیان می‌کند که عاشق باید با صبر و شکیبایی دیدار یار را انتظار بکشد و از رنج‌های دنیای اطراف نرسیده رنج ببرد.