شمارهٔ ۲۹۲ فضولی
فضولی بغدادی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
هرگز غم خرابی عالم نمی خوریم
عالم اگر خراب شود غم نمی خوریم
بیش و کم زمانه بر ما برابرست
ما غصه زیاد و غم کم نمی خوریم
منت نمی بریم پی روزی از شهان
جامی بمنت ار بدهد جم نمی خوریم
دم نیست کز غم لب لعل تو جام جام
خونابها ز دیده پر نم نمی خوریم
گشتیم گرچه خاک ز ما سر چه می کشی
از ما چه می گریزی آدم نمی خوریم
هر دم ز دهر روی بما می نهد غمی
بی وجه ما شراب دمادم نمی خوریم
در خوردن غم تو فضولی شریک ماست
هر غم که می رسد ز تو بی هم نمی خوریم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر نشان‌دهنده‌ی نگاهی مثبت و بی‌اعتنا به مشکلات و غم‌های زندگی است. شاعر بیان می‌کند که حتی اگر عالم خراب شود، غم نمی‌خورد و مشکلات زمانه را برابر می‌بیند. او به این نکته اشاره می‌کند که در تکیه به دیگران برای روزی و خوشی نیست و از غم عشق معشوق خود نیز نمی‌نالد. شاعر تاکید دارد که با وجود تمام غم‌ها، آنها را به تنهایی تجربه می‌کنند و از این رو، کمترین غم را در زندگی احساس می‌کنند. در نهایت، شاعر می‌گوید که هرغم جدیدی که به آنها می‌رسد، با هم به دوستی و همدلی نسبت به آن برخورد می‌کنند.