شمارهٔ ۳۵۴ فضولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر بیان می‌کند که همواره عاشق است و برای او کار دیگری جز عشق نمی‌آید. او از دشواری‌های تقوا و غم عشق می‌گوید و اعتراف می‌کند که برای معشوقش هر کاری خواهد کرد، حتی اگر این کار سخت باشد. او تأکید می‌کند که در عشق می‌تواند تمام چیزهای ممکن را ارائه دهد، اما صبر کردن در غم یار برایش دشوار است. همچنین، او اظهار می‌کند که اگر دلش به خوبی‌ها بخواهد، خود را محدود نخواهد کرد و نمی‌خواهد کسی را برنجاند. در نهایت، او می‌گوید که حتی اگر بی‌او ناتوان باشد، باید بر صبرش تکیه کرد و از ناله‌هایش برداشت اشتباهی نشود.