شمارهٔ ۶۱ فضولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر، عشق و اشتیاق خود به حضرت محمد (ص) را به تصویر می‌کشد. او در انتظار جمال و زیبایی پیامبر است و دردهای دلش را ناشی از عشق به او می‌داند. هر بخش از وجودش، از قدم خمیده تا جسم ضعیفش، در پی وصل و یاد محمد است. او می‌گوید که هیچ چیزی جز عشق به محمد در دلش جایی ندارد و تمام اندیشه‌های او معطوف به صفات کمال آن حضرت است. شاعر با بیان اینکه عشق به محمد و اهل بیت او در دلش ریشه دارد، به واقعیات وجودی خود اشاره می‌کند.