شمارهٔ ۳۵ فضولی
فضولی بغدادی / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
دو گروهند خلق این عالم
علمایند و مردم جاهل
جاهلان شعر را نمی دانند
زانکه هستند از هنر غافل
پیش عالم خطاست گفتن شعر
بلکه ناشرع هرزه و باطل
آه ازین غم که هست در عالم
امر من صعب کار من مشکل
کرده ام صرف عمر عمر در کاری
که باو نیست هیچ کس مایل
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به تقسیم مردم به دو گروه اشاره دارد: علمای دانشمند و مردم جاهل. جاهلان از هنر و شعر بی‌خبرند و برای آنان گفتن شعر اشتباه است. شاعر از این موضوع گلایه‌مند است و احساس غم و دشواری می‌کند، زیرا تمام عمر خود را صرف کاری کرده که کسی به آن اهمیت نمی‌دهد.