شمارهٔ ۴۰ فضولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر با کسی که به خودگرایی مشغول است، صحبت می‌کند و از او می‌پرسد که چرا به خود وابسته است. شاعر به بزرگی که عاشق اوست اشاره می‌کند و می‌گوید که او هم از مخلصان آن بزرگ است. در پاسخ، طرف مقابل تأکید می‌کند که بین آن‌ها رقیبانی وجود دارد و او نیز عاشق همان بزرگ است، بنابراین نباید فراموشش کرد.