شمارهٔ ۴۴ فضولی
فضولی بغدادی / مقطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
دی کرد التماس ز من پاک گوهری
کای رند بهر ما صفت زاهدان مگو
گفتم مجوی معرفت زاهدان ز من
زیرا که من ندیده‌ام آن قوم را نکو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به شخصی التماس می‌کند و از او می‌خواهد که به ویژگی‌های زاهدان اشاره نکند. شاعر می‌گوید که او از زاهدان شناختی ندارد و نمی‌تواند دربارهٔ آن‌ها حرفی بزند، به همین دلیل به دنبال معرفت آن‌ها نباشد. در واقع، او تأکید دارد که تجربه‌ای از این افراد ندارد و نمی‌تواند نظر دقیقی ارائه دهد.