شمارهٔ ۳۷ فضولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر شاعر بیان می‌کند که هر لحظه دلش به یاد محبوبی خوشحال می‌شود و زندگی‌اش به خاطر عشق به این معشوق رونق می‌گیرد. او تنها به عشق ورزیدن به این محبوبان فکر می‌کند و امیدوار است که خداوند نیز در این راه یاری‌گر او باشد.