شمارهٔ ۴۰ فضولی
فضولی بغدادی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
روزی که ز هر چه هست آثار نبود
وز خواب عدم زمانه بیدار نبود
نورم شرر نار و گلم خار نداشت
من بودم و یار بود و اغیار نبود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به روزی اشاره می‌کند که همه چیز در خاموشی و عدم وجود بوده است. در آن زمان، او تنها خود را و همراهی از یار خود را می‌بیند و هیچ چیز یا کسی دیگری در اطرافش وجود ندارد. نور او به مانند شعله‌ای است که در آن فضا وجود نداشته و احساس تنهایی و خلوص را به تصویر می‌کشد.