شمارهٔ ۹۲ فضولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از درد و رنج خود سخن می‌گوید. او از دیگران می‌خواهد که حال بد و دل زار او را ببینند و به اشک‌هایش توجه کنند. همچنین از غم عمیق خود می‌گوید که همچون خنجری، قلب او را می‌خورد. شاعر به طور کلی، حس عمیق ناراحتی و زخم‌های درونی‌اش را به تصویر می‌کشد.