شمارهٔ ۹۳ فضولی
فضولی بغدادی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
خوش آن که دمی با تو کنم سیر چمن
من پر کنم از اشک و تو از گل دامن
ما را نبود رقیب در پیرامن
من باشم و تو باشی و تو باشی و من
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به لحظه‌ای خوش و مسرت‌بخش اشاره می‌کند که در کنار محبوبش در دل چمن نشسته و از زیبایی‌های طبیعت لذت می‌برد. او می‌خواهد خود را از اشک‌ها پر کند و محبوبش را از گل‌ها. در این لحظه دوستی و محبت، هیچ رقیبی بین آن‌ها نیست و فقط یکدیگر را دارند. شاعر این لحظه را به عنوان یک تجربه‌ی بی‌نظیر توصیف می‌کند که فقط او و محبوبش در آن حضور دارند.