فضولی بغدادی

زندگی‌نامهٔ فضولی

ملا محمد بن سلیمان فضولی بغدادی (زادهٔ ۸۸۵ هجری قمری در حِلّه، درگذشتهٔ ۹۶۳ هجری قمری) ادیب و شاعر سدهٔ دهم هجری قمری است که به زبان‌های ترکی، فارسی و عربی شعر سروده است. زادگاه او را در بعضی از منابع کربلا یا نجف یا بغداد هم ذکر کرده‌اند. او پرورش‌یافتهٔ شهر بغداد است و به همین جهت به بغدادی مشهور شده است. آثار فارسی وی، علاوه بر دیوان اشعار، شامل منظومه‌های ساقی‌نامه (هفت جام)، «رند و زاهد»، «صحت و مرض»، «انیس القلب» و «روح‌نامه» (سفرنامهٔ روح یا حُسن و عشق) است.

آثار فضولی

• فضولی
  • دیوان اشعار فارسی
  • ساقی نامه

شعرهای فضولی

• شمارهٔ ۸ — روی الم باز سوی کربلاست
• شمارهٔ ۱۰ — باز این لطف چه لطف است که در طبع هواست
• شمارهٔ ۱۵ — مردم این ملک را حق نعمتی از غیب داد
• شمارهٔ ۹ — خیز ساقی که بهار انجمن بزم آراست
• شمارهٔ ۱۲ — هر که را از لوح دل نقش تعلق زایل است
• شمارهٔ ۱۱ — طاعتی کان در حقیقت موجب قرب خداست
• شمارهٔ ۱۳ — سجده خاک نجف مرغوب اهل عالم است
• شمارهٔ ۱۴ — مدار هفته دوران که نفع او ضررست
• شمارهٔ ۱۶ — نوبهارست جهان رونق دیگر دارد
• شمارهٔ ۲۱ — رسید عید که عقد ملال بگشاید
• شمارهٔ ۲۰ — فلک ز دور مخالف مگر پشیمان شد
• شمارهٔ ۱۹ — بتحریک هوا برگ رزان در باغ ریزان شد
• شمارهٔ ۲۲ — هر که در بزم بلا جام توکل در کشید
• شمارهٔ ۱۸ - ستایش جعفر بیگ قاضی بغداد — گل آمد باز گلشن فکر لطف از جنان دارد
• شمارهٔ ۱۷ — باز گلزار صفای رخ جانان دارد
• شمارهٔ ۲۳ — زهی دمادم به بوی زلفت مذاق من خوش دماغ من تر
• شمارهٔ ۲۵ — سپیده دم که شد از اختلاط لیل و نهار
• شمارهٔ ۳۱ — شد از شکوفه چمن را لطافتی حاصل
• شمارهٔ ۲۸ — بسان چنگ بصد پرده می نهفتم راز
• شمارهٔ ۲۴ — سحر که عامل دین را فزود رونق کار
• شمارهٔ ۲۶ — سپیده دم ز می لعل جوی جام بلور
• شمارهٔ ۳۰ — یا من علت بتربته رتبه النجف
• شمارهٔ ۲۷ — هزار شکر که تقدیر شد زمانه نواز
• شمارهٔ ۲۹ - قصیدهٔ انیس القلب در جواب قصیدهٔ بحر الابرار خاقانی — دلم دُرجی‌ست اسرار سخن دُرهای غلتانش