نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

غزل شمارهٔ ۲۹ قاآنی

قاآنی / غزلیات / وزن: مفتعلن فاعلات مفتعلن فع (منسرح مثمن مطوی منحور)

طالع مسعود چیست طلعت محمود

شکر که تنها مراست طالع مسعود

چند دهی زاهدا به خلد فریبم

طلعت محمود به ز جنت موعود

ما به تو مستظهریم از همه عالم

نزد تو مقبول به که از همه مردود

روی تو مسجود هست و زلف تو ساجد

ای سر و جانم فدای ساجد و مسجود

در شکر لعل تست چاشنی قند

در شکن زلف تست رایحهٔ عود

لعل تو نایب مناب مهر سلیمان

زلف تو قایم مقام جوشن داود

از همه عالم مراست کوی تو قبله

وز همه گیتی مراست روی تو مقصود

در گل رویت صفای جنت شداد

در سر زلفت هوای نخوت نمرود

دوش ز محمود حمد میر شنیدم

ای سر و جانم فدای حامد و محمود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره عشق و احترام عمیق سراینده به محبوبش، محمود است. شاعر به زیبایی‌ها و ویژگی‌های محبوبش اشاره می‌کند و او را بالاتر از بهشت و هر زیبایی دیگر می‌داند. محبوبش را دلیل شادی و شکرگزاری خود معرفی کرده و او را مورد ستایش قرار می‌دهد. همچنین، شاعری از زلف و روی محبوبش به عنوان نشانه‌های زیبایی و لطافت یاد می‌کند و در نهایت به وسعت و اهمیت جایگاه محبوبش در زندگی‌اش اشاره دارد. تمامی این مفاهیم در قالبی عاشقانه و زیبا بیان شده است.