غزل شمارهٔ ۸ قاآنی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به شدت به عشق و بی‌قراری ناشی از آن اشاره می‌کند. او می‌گوید اگر دامن وصال محبوب به دست من بیفتد، تمام وجودم را به او می‌سپارم. عشق او چشمانش را به دقت می‌دوزد و شوق وصالش عقل او را از کار انداخته است. دل او از یاد لبان محبوب تنگ و سرش از عشق او مست است. شاعر محبوب را مانند گلی زیبا و بت پرست می‌داند که عشقش جانش را در قبال وجود او خریده است. او همچنین به عهد و پیمان اولیه اشاره می‌کند که دیگر به آن بازنگردد. عشق او را گرفتار کرده و او را در دام محبتش زندانی کرده است. در نهایت، شاعر به اینکه از ساغر می نباید غافل شود تأکید می‌کند و بیان می‌دارد که باید از این عشق و دام فریبنده بگریزد.