نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۰۰ غالب دهلوی

غالب دهلوی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

ای شوق به ما عربده بسیار میاموز

ابرام به درویزه دیدار میاموز

از نغمه مطرب نتوان لخت دل افشاند

ای ناله پریشان رو و هنجار میاموز

صورتکده شد کلبه من سر به سر ای چشم

انگیختن نقش ز دیوار میاموز

همت ز دم تیشه فرهاد طلب کن

مجنون مشو و مردن دشوار میاموز

ای غمزه ز همطرحی نخچیر چه خیزد؟

رم شیوه آهوست به دلدار میاموز

منگر به سوی نعش من و لب مگز از ناز

جان دادن بیهوده به اغیار میاموز

با غنچه مگردان ورق بحث شکفتن

برداشتن پرده ز رخسار میاموز

طوطی شکرش طعمه و بلبل جگرش قوت

جان تازه کن از ناله و گفتار میاموز

از ذوق میان تو شدن سر به سر آغوش

بی مهر فن ماست به زنار میاموز

بلبل ز خراش رخ گلبرگ بیندیش

شغل نگه شوق به منقار بیاموز

سررشته هر کار نگهدار به مستی

آشفتگی طره به دستار میاموز

غالب هله کردار گزاران به کمینند

گفتم به تو آزاده رو و کار میاموز

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساسات عاطفی و آموزه‌های زندگی اشاره دارد. شاعر از شوق و عشق صحبت می‌کند و به شخصی که خطابش قرار داده، توصیه می‌کند که از تجربیات و احساسات محبت‌آمیز بیاموزد. او به زیبایی‌های طبیعت، عشق و ناکامی‌ها اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که باید از سختی‌ها و ناملایمات زندگی درس گرفت. همچنین، از ناپایداری زندگی و خطرات آن صحبت می‌شود و شاعر به اهمیت خودآگاهی و آگاهی از روابط در زندگی تأکید می‌کند. در نهایت، او به آزادی و استقلال در عمل و تفکر دعوت می‌کند.