شمارهٔ ۸۹ غالب دهلوی
غالب دهلوی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
لعل تو خسته اثر التماس کیست؟
بخت من از تو شکوه گزار سپاس کیست؟
گیرم ز داغ عشق تو طرفی نبست دل
اینم نه بس بود که جگر روشناس کیست؟
لرزم به کوی غیر ز بی تابی نسیم
کاندر امیدواری بوی لباس کیست؟
با او به ساز وصلی و با من به عزم قتل
آه از امید غیر که همچشم یاس کیست؟
از بی کسان شهرم و از ناکسان دهر
گر کشته ای سر تو سلامت هراس کیست؟
از پرنیان به عربده راضی نمی شود
خار ره تو چشم به راه پلاس کیست؟
لطفت به شکوه از هوس بی شمار من
شوقم به ناله از ستم بی قیاس کیست؟
گیرم که رسم عشق من آورده به دهر
ظلم آفریده دل حق ناشناس کیست؟
صحن چمن نمونه بزم فراغ تو
باد سحر علاقه ربط حواس کیست؟
غالب بت مرا نگه ناز قحط نیست
تا با منش مضایقه چندین به پاس کیست؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان احساسات عمیق و پیچیده شاعر در مورد عشق و ناکامیهای آن میپردازد. شاعر به پرسشهایی دربارهی دلیل خستگی و غم خود از عشق میپردازد و از بخت بدش شکایت میکند. او ممکن است که در عشق خود موفقیتی نداشته باشد، اما این ناکامیها برای او کافی نیست. همچنین، شاعر به تضادهایی میان عشق و درد، و میان امید و ناامیدی اشاره میکند. او به توصیف زیباییها و رنجهای عشق میپردازد و در نهایت به این نکته میرسد که عشق واقعی و صداقت در آن گم شده است. احساسات او در این شعر پر از تضاد و عدم قطعیت است و نشاندهندهی جستجوی او برای درک واقعی عشق و ارتباطات انسانی است.