شمارهٔ ۱۰۸ غالب دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به توصیف کلبه‌اش می‌پردازد که پر از غبار و تنگ است. او احساس می‌کند که این فضا به مانند ماری به دور خود پیچیده و به دلیل فشردگی، ستاره‌های آسمان را هم به سختی می‌بیند. این توصیف نمادی از احساسات درونی و شرایط سخت زندگی اوست.