شمارهٔ ۱۱۲ غالب دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر از شادی دل و بینایی خود صحبت می‌کند و می‌گوید که از صدای ناخوشایند و خودرایی دیگران بی‌توجه است. او خوشحال است که صدای زیبا و خدایی را می‌شنود.