شمارهٔ ۱۰۹ غالب دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات بیانگر احساس عمیق غم و اندوه شاعر هستند. شاعر از تأثیرات درد و رنج بر قلبش می‌گوید و به تصویر کشیدن دل شکسته و اشک‌هایی که از چشمانش می‌ریزند، اشاره می‌کند. وی به این نکته تأکید می‌کند که هر قطره اشک به نوعی زخم و خار در دلش تبدیل می‌شود و این درد، گویی که درون او گسترش یافته است.