شمارهٔ ۱۴ غالب دهلوی
غالب دهلوی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
در خورد تبر بود درختی که مراست
خاییده آتش ست رختی که مراست
بی آن که تو بدنام شوی می کشدم
ناسازتر از خوی تو بختی که مراست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به درختی اشاره می‌کند که در آن تبر وجود دارد، به نوعی نماد خطر و آسیب است. او همچنین به آتش می‌پردازد که در لباس او وجود دارد و به معنای شور و هیجان یا حتی آسیب است. شاعر می‌گوید که بدون آنکه محبوبش بدنام شود، او قادر است کسی را که از او خوشایند نیست، بخواند و از زندگی‌اش حذف کند. در نهایت، او از ناسازگاری تقدیر و بختش با خصوصیات محبوبش سخن می‌گوید.