شمارهٔ ۱۵ غالب دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر از شادی و امیدی که به می و نوشیدن دارد سخن می‌گوید. او اشاره می‌کند که تنها کلاهی در دست دارد و به همین بسنده می‌کند. او در نهایت بیان می‌کند که اگر ارزش و لطفی وجود ندارد، حداقل استحقاق ترحم و مهربانی را دارد.