شمارهٔ ۴ غالب دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از دوست خود دعوت می‌کند که به سوی او بیاید و از مسیرهای غیرمجاز دوری کند. اگرچه دوست گفته که او را نخواند، شاعر خواسته‌اش را تکرار می‌کند و از او می‌خواهد بی‌آنکه دعوت شود، به سویش بیاید. این شعر به نوعی از رابطه‌های عاطفی و اهمیت حضور در کنار یکدیگر سخن می‌گوید.