غنی کشمیری
درگذشته ۱۰۷۹ هجری قمری، سرینگر
زندگی‌نامهٔ غنی کشمیری
محمدطاهر غنی آشای معروف به غنی کشمیری (۱۰۳۹؟ - ۱۰۷۹ قمری) شاعر پارسی‌گوی اهل جامو و کشمیر است. سروده‌های او مورد توجه شاعران بزرگ شبه قارهٔ هند مانند علامه اقبال لاهوری، میر تقی میر، سعادت حسن منتو بوده و نقل قول شده است. گفته می‌شود غالب دهلوی چهل بیت از او را به اردو ترجمه کرده است. او متعلق به خاندان آشای کشمیر بود و در منطقهٔ راجوری کادال سرینگر زندگی می‌کرد و از شاگردان سرشناس ملا محسن فانی کشمیری شاعر و نویسندهٔ کشمیری بود. او بیشتر اشعار خود را در زمان سلطنت شاه جهان و اورنگ‌زیب سرود و توسط اورنگ‌زیب به دربار فراخوانده شد و مرثیه‌ای برای شاه درگذشته سرود. گفته می‌شود که او گاهی در حین سرودن اشعارش را با آواز می‌خواند. او در جوانی درگذشت (در مورد سن او در هنگام وفات اختلاف وجود دارد، بعضی از محققان اعتقاد دارند او در هنگام وفات ۴۱ ساله بوده است). او در سرینگر به خاک سپرده شد. اشعار او به تصحیح احمد کرمی منتشر و به همت حسان لاهوری به گنجور افزوده شده است.
آثار غنی کشمیری
شعرهای غنی کشمیری
- شمارهٔ ۷۷ — تا بخت واژگون شد معمار خانه ی ما
- شمارهٔ ۷۸ — آتش می تیز سازد شعله ی آواز را
- شمارهٔ ۷۵ — بیا بلبل ببین در پرده ی گل آفتابی را
- شمارهٔ ۷۹ — خرق عادت کی به کار آید دل افسرده را
- شمارهٔ ۷۶ — همچو سوزن دایم از پوشش گریزانیم ما
- شمارهٔ ۸۰ — تا تو رفتی می ندارد کار با مینای ما
- شمارهٔ ۷۳ — بس که برد از هوش فکر آن رخ نیکو مرا
- شمارهٔ ۷۴ — محنت کجا ز سردیِ دَی می کشیم ما
- شمارهٔ ۸۱ — می پرد از اشتیاق ِ سیل ای معمار ما
- شمارهٔ ۸۲ — بر سر غیرت چو دید آن ابروی خونریز را
- شمارهٔ ۸۳ — در دلدار وا کردم رقیبم شد دچار آنجا
- شمارهٔ ۸۵ — زور می تا هست کی افتاده می باشیم ما
- شمارهٔ ۸۶ — تابوت مردهٔ دوش هشیار کرد ما را
- شمارهٔ ۸۴ — خمار صاف از درد بهر تو کرد می را
- شمارهٔ ۸۸ — نرنجی گر ز طبعم در شکایت جسته معنی ها
- شمارهٔ ۸۷ — هست زهرآب فنا صهبای ما
- شمارهٔ ۹۱ — خویش را با که بسنجیم غنی در سبکی
- شمارهٔ ۹۲ — بس که بی زلف بتان دست زدم بر زانو
- شمارهٔ ۹۵ — شمع فانوس نیم لیک ز بی سامانی
- شمارهٔ ۹۴ — صیاد ما چو ترکش پر تیر می کند
- شمارهٔ ۹۳ — حسن جمال ذاتی ات دشمن زیب عارضی
- شمارهٔ ۸۹ — کند گر خودنما چون مه سواد صفحهٔ روشن
- شمارهٔ ۹۰ — خویش را با که بسنجیم غنی در سبکی
- شمارهٔ ۹۶ — از ره وارستگی پیوسته همچون گرد باد