بخش ۱۰ - فی معرفة العجب و الکبر و الحرص قاسم انوار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن به موضوع عجب، تکبر و حرص پرداخته و به بررسی عواقب منفی این صفات می‌پردازد. شاعر می‌گوید که عجب و تکبر به نوعی عفریت هستند که انسان‌ها را به خودخواهی و خودبزرگ‌بینی دچار می‌کنند. عجب به پیش خود نگریستن و نادیده گرفتن مرگ اشاره دارد، در حالی که تکبر مانند دودی است که از آتش سوزنده ناشی می‌شود و در باطن انسان‌ها پنهان است. شاعر همچنین به کبر اشاره می‌کند که به معنای برتری بر دیگران است و می‌گوید این صفت در باطن وجود دارد ولی در ظاهر غیرقابل مشاهده است. او با تمثیل پلنگ و موش نشان می‌دهد که انسان‌ها باید از حسادت و حرص دوری کنند، زیرا این صفات فقط موجب نفرت و دردسر خواهند شد. در نهایت، می‌گوید که انسان باید از این صفات ناسازگار فاصله گیرد و به جای آن به سوی صفات نیکو حرکت کند.