شمارهٔ ۱۳ قاسم انوار
قاسم انوار / غزلیات / وزن: مفاعیل فعولن مفاعیل فعولن
زهی شوق و زهی شوق، زهی عشق و تمنا!
زهی عشق جهانسوز، زهی حسن و تولا!
زهی لطف و کرامت، زهی خوش قد و قامت
زهی روز قیامت، زهی نور تجلا
زهی یار و زهی یار، و زهی مونس احرار
زهی معدن اسرار، زهی منصب اعلا
زهی نور و زهی نور، زهی رایت منصور
زهی آیت مشهور، تقدس و تعالا
زهی طالع مسعود، زهی حامد و محمود
زهی واجد و موجود، زهی حضرت والا
زهی ذات معلا، زهی نور مزکی
زهی روی مصفی، زهی مولی و مولا
زهی فتنه برانگیز، زهی شهد شکرریز
زهی روی دلاویز، زهی زلف سمن سا
ز سوز تو کبابیم، سر از سوز نتابیم
همه مست خرابیم، از آن جام مصفا
گهی فتنه جانی، گهی شور جهانی
گهی امن و امانی، گهی کان خطرها
گهی قاضی شهری، گهی شحنه قهری
گهی چشمه زهری، گهی موجی و دریا
تویی کاشف اسرار، تویی قاسم انوار
تویی سالک اطوار، تویی اسم و مسما
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به عشق و اشتیاق عمیق نسبت به حقیقتی والا و مقدس اشاره دارد. شاعر با واژههایی چون "عشق" و "شوق" به وصف زیباییها و ویژگیهای روحانی میپردازد و از حاضر بودن یار و مونس احرار صحبت میکند. او به نور و تجلا، مقام و منصب عالی، و ذات معلا اشاره دارد و از زیباییهای ظاهری و باطنی میگوید. در بخشهای دیگر شعر، از احساساتی نظیر شور و آرامش، خطر و امنیت، و در نهایت کشف اسرار الهی سخن به میان میآید. به طور کلی، شعر تجلی عشق عرفانی و جستجوی حقیقت در زندگی است.