شمارهٔ ۱۴۵ قاسم انوار
قاسم انوار / غزلیات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
دل ما بصد جان طلب کار اوست
ولی در حقیقت طلب کار اوست
زهی روی روشن، که در رویها
ظهورات خوبی ز انوار اوست
بیک جو فروشند صد جان بشهر
چو گویند: بازار بازار اوست
تو شادان ز عشقی وزو عشق شاد
تو غم خوار اویی و غم خوار اوست
تو بلبل صفت مانده ای زار گل
ولی بی خبر زانکه گل زار اوست
برقصند ازین حال ذرات کون
که هر ذره مرآت دیدار اوست
نشاید که آزار جوید کسی
دل قاسمی را، که دلدار اوست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به عشق و اشتیاق عمیق انسان به خدا اشاره دارد. شاعر می‌گوید که دل انسان‌ها به شدت خواهان خداست اما در حقیقت، این خداست که نیازمند و طلبکار ماست. زیبایی و نور خدا در همه جا جلوه‌گر است و عشق به او باعث شادی و آرامش می‌شود. انسان‌ها در تلاشند تا به درک و تجربه قربت به او برسند، مانند بلبلانی که در میان گل‌ها در جستجوی زیبایی و عشق هستند. هر ذره از وجود و هستی نیز آینه‌ای از دیدار خداست. در نهایت، شاعر بر این نکته تأکید می‌کند که هیچ‌کس نباید به دلیل عشق و ارادت خود به خدا، آزار ببیند، چرا که خداوند دل‌ها را در دست دارد.