شمارهٔ ۱۵۳ قاسم انوار
قاسم انوار / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
زان یار جفا پیشه، که پشتست و پناهست
غافل مشو، ای دوست، که آن عین گناهست
ای یار، مشو غافل از آن خسرو جانها
زان شاه دل افروز، که سلطان سپاهست
در مذهب ما جمله بیک نرخ روانست
در حضرت آندوست چه کوهست و چه کاهست
اما تو کسی را که بارشاد گزیدی
او رهزن راه آمد، نه رهبر راهست
آخر همه با عشق گرایند بیک بار
در هر دو جهان، هر که امیر آمد و شاهست
سر بر خط فرمان تو دارند همیشه
در جمله جهان، هرچه سفیدست و سیاهست
عاقل همه از عقل سخن گفت و نکو گفت
قاسم همگی مست شرابات الهست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره عشق و خیانت صحبت می‌کند و توصیه به نادیده نگرفتن رفتارهای ناپسند افراد دارد. شاعر به دوستش می‌گوید که نباید از خسرو جانها و شاه دل‌افروز غافل شود، زیرا اینغفلت خود گناه است. او بیان می‌کند که در مذهب ما، همه انسان‌ها با یک ارزش برابرند و هیچ‌کس بالاتر از دیگری نیست. همچنین اشاره می‌کند که کسی که راهنمایی را انتخاب کرده، ممکن است راهزن باشد و در پایان اشاره می‌کند که عاقل‌ها درباره عقل و درستی صحبت می‌کنند، در حالی که دیگران ممکن است مست شراب عشق باشند. مفاهیم عاشقانه و روحانی در این اشعار به زیبایی به تصویر کشیده شده‌اند.