شمارهٔ ۱۵۵ قاسم انوار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره عشق به خدا و حقیقت وجود است. شاعر با اشاره به زیبایی‌های زندگی و امور دنیوی، تأکید می‌کند که همه چیز در سایه‌ی خداوند و عشق به او قرار دارد. او به زهد و تقوا اشاره می‌کند و می‌گوید که این‌ها تنها وسیله‌ای برای نزدیک شدن به خدا هستند. شاعر با بیان اینکه در عالم، همه چیز تحت تأثیر نور الهی است، به این نکته می‌رسد که بدون یاد خدا، زندگی بی‌معناست. در نهایت، او عمر خود را در یاد خدا می‌گذارند و زندگی بدون این یاد را تباه می‌داند.