شمارهٔ ۱۷۶ قاسم انوار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به طور کلی به موضوع عدم انتظار و نیاز به چیزهایی که در دسترس نیستند، می‌پردازد. شاعر به کسی توصیه می‌کند که به در نزن چرا که آن شخص در اینجا جایی ندارد. او بیان می‌کند که اگرچه ممکن است دلتنگی‌هایی وجود داشته باشد، اما یاد خود را فراموش نکن و به یاد کسی نباش که برایت مهم نیست. همچنین شاعر به این نکته اشاره می‌کند که دوست داشتنی‌ها باید به دل نزدیک باشند و قابل دسترس، و درنهایت می‌گوید که در زندگی به ویژگی‌های خود اتکا کن و به دنبال آنچه که به درد بخور نیست نرو. شعر به فلسفه‌ای از پذیرش و ارزیابی واقعیات زندگی می‌انجامد.