نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۷۷ قاسم انوار

قاسم انوار / غزلیات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

حلقه بر در مزن، که راهت نیست

جان تسلیم عذر خواهت نیست

همه راه تو غفلتست، مرو

فکر تنبیه و انتباهت نیست

الله الله، که در طریق وفا

جان حق بین و رو براهت نیست

دعوی عاشقی کنی و آنگاه

با چنین دعویی گواهت نیست

می روی وز کمال استغنا

جانب خستگان نگاهت نیست

رحم بر حال عاشقان فقیر

گاه داری و گاه گاهت نیست

قاسمی، غرق غفلتی که مدام

مات گشتی و قصد شاهت نیست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به افرادی که در جستجوی عشق و حقیقت هستند هشدار می‌دهد که نباید به بی‌خبری و غفلت خود ادامه دهند. او بیان می‌کند که دعوی عشق بدون عمل و رفتار مناسب ارزشی ندارد و این که باید در مسیر وفا و صداقت حرکت کرد. همچنین به این نکته اشاره می‌کند که آنانی که در جستجوی عشق هستند، باید به حال یکدیگر رحم کنند و از خودخواهی بپرهیزند. در نهایت، شاعر به کسانی که در غفلتند و به مقصد واقعی خود نرسیده‌اند، می‌گوید که باید بیدار شوند و به حقیقت نزدیک شوند.